HD recorder voor 49 oh nee, 199 euro

Door havana op donderdag 23 januari 2014 21:21 - Reacties (30)
Categorie: -, Views: 10.283

Ik zou wel eens principiëler willen zijn. Gewoon, bedrijven die er een potje van maken de rug toekeren en bij een ander bedrijf klant worden. Keuze genoeg, immers. Maar vaak wint het gemak het van het principe en blijk ik het bedrijf toch trouw.

Afgelopen week fietste ik naar m'n werk en viel mijn oog op een advertentie in de bushokje: nu bij Ziggo, bij een alles-in-één pakket een interactieve HD-recorder voor 49 euro. Goed dacht ik, ik ben al wat jaren Ziggo-klant, ook met een alles-in-één pakket, dus die aanbieding zal ook wel voor mij gelden. Even bellen met de klantenservice. Ik bleek het mis te hebben: vaste klanten moesten 199 euro betalen. Right. |:(

Dit nieuws moest even bezinken. Zelfs in het marketingboek voor kleuters staat dat nieuwe klanten binnenhalen veel duurder is dan het behouden van huidige klanten. Die moet je dus niet wegjagen. Zou je zeggen althans. Fout nummer 1.

In een poging Ziggo op andere gedachten te brengen maar eens via Twitter een offensief gestart. Veel bedrijven zijn namelijk nogal gevoelig voor reacties op dit open riool. Ik moet zeggen, na een kritische tweet mijnerzijds nam de Ziggo webcare al snel contact op. Of ik de conversatie per DM wilde voortzetten. Ongetwijfeld zodat de rest van de wereld niet mee kon lezen, al stond dat er niet bij. Fout nummer 2: de openbaarheid uit de weg gaan en alles via achterkamertjes willen regelen.

Afijn, via DM kwamen we niet verder dan 119 euro. Nog steeds meer dan het dubbele. Niet gedaan dus.

Weer twee dagen later op aanraden van een andere Tweaker toch nog maar eens gebeld met de helpdesk. Lange wachttijd volgens de helpdesk, behalve als je -zoals ik- de optie "opzeggen" kiest. Fout nummer 3: klanten die willen opzeggen voor trekken. Je krijgt dus meteen iemand aan de lijn.

Vrij overtuigend meldde ik de medewerker dat ik op wilde zeggen. In werkelijkheid was dat natuurlijk helemaal niet zo: immers, te veel gedoe. Uiteraard vroeg de beste man om uitleg, dus ik legde het verhaal uit. Na enig overleg met z'n chef (het kan ook zijn dat hij in de tussentijd eventjes z'n nagels aan het vijlen was) kreeg ik de recorder alsnog voor 49 euro. De afdeling opzeggen communiceert dus anders dan afdeling webcare. Gefragmenteerd communiceren (1e jaars communicatietheorie): fout nummer 4.

En daarbij: kennelijk gaat hier het aloude adagium: "alle mensen zijn gelijk, maar sommige mensen zijn meer gelijk dan anderen" op? Brutale mensen hebben kennelijk de halve wereld. Individuele klanten ongelijk behandelen: fout nummer 5.

Waarom blijf ik klant bij een bedrijf dat zo oneerlijk en slecht omgaat met z'n klanten? Ik zou wel eens principiëler willen zijn. Fout nummer 6.

Welke kettingzaag/motorzaag moet ik kopen?

Door havana op donderdag 16 januari 2014 13:34 - Reacties (15)
Categorie: Motorzaag, Views: 43.544

Welke motorzaag moet ik kopen? Dat is een vraag die ik de laatste tijd steeds vaker krijg. Hier een stappenplan

1. Elektrisch of benzine?

Over elektrische zagen wordt (in mijn ogen ten onrechte) vaak nogal lacherig gedaan, maar ze bieden zeer veel voordelen. Allereerst zijn ze, doordat ze veel lichter zijn en geen slipkoppeling hebben, een stuk veiliger. De ketting staat meteen stil als je je hand van het gas haalt. [edit, toevoeging] Dit is alleen zo bij wat nieuwere modellen. Daarnaast zijn elektrische zagen stukken goedkoper, zowel in aanschaf als in verbruikskosten (stroom is immers veel goedkoper dan dure kettingzaagbenzine). Ook vereisen elektrische zagen veel minder onderhoud; eigenlijk alleen schoonmaken en de ketting slijpen. Ook hier worden weer kosten bespaard, bovendien is een goede elektrische zaag gewoon super betrouwbaar.

Nadelen zijn er ook: je hebt uiteraard een snoer wat in het veld op z’n zachtst gezegd onpraktisch is. Het snoer kun je doorzagen, dat is ook een reëel gevaar. Een laatste punt is het vermogen. De zwaarste elektrische zagen zijn zo’n 2 kW, dat is de ondergrens van de meeste middelzware benzinezagen. De meeste elektrische zagen halen de 2 kW overigens niet, en zitten eerder op 1400 – 1800 watt. Prima om niet al te dik kachelhout mee te zagen (als je wat geduld hebt), maar te weinig voor serieuzere werk. Het gaat hier overigens om opgenomen vermogen (verbruik) wat nog weer iets anders dan het geleverd vermogen van een benzinezaag. Maar goed.

2. Bepaal het gewenste vermogen

Hoeveel vermogen je nodig hebt, hangt vooral af wat je met de zaag wil doen. Wil je alleen snoeien en wat kleinere (tot 30 cm) stammen doorzagen dan is een lichte zaag in principe voldoende. Op het moment dat je ook bomen gaat vellen en/of veel hout verzaagt wil je meer vermogen. Meer vermogen heeft ook nadelen: de machine wordt zwaarder, waardoor langdurig zagen onprettiger en onveiliger wordt. Bij benzinezagen geldt bovendien, hoe hoger het vermogen hoe meer brandstof de zaag verbruikt.

Hele zware zagen zijn voor een amateur in principe helemaal niet praktisch en ook niet nodig. Zelfs professionele boomverzorgers gebruiken hun zwaarste zaag maar zeer sporadisch; hoe vaak haal je nu een eik om van 75 cm doorsnee?

Als ik zelf een elektrische zaag zou kopen zou het liefst een zo zwaar mogelijke willen, dus tussen 1,8 en de 2 kW. Voor een benzinezaag is een 50cc / 2,5 kW zaag in principe een alleskunner: klein genoeg om lang mee te kunnen zagen, zwaar genoeg om grotere bomen mee te vellen en niet te onzuinig met brandstof.

http://i40.tinypic.com/2d1n2aq.png

3. Bepaal de juiste lengte van het blad

Een groot blad ziet er cool uit maar heeft in feite alleen maar nadelen. Het kost de machine veel vermogen, kettingen en bladen zijn duurder en het slijpen kost veel meer tijd. In principe raad ik af grotere bladen te monteren dan wat de fabrikant standaard monteert. Bovendien heb je zo’n lang blad ook helemaal niet nodig. Met een blad van 30 cm kun je een stam van 60 cm doorzagen als je boel even omrolt. Hoe vaak zaag je stammen van 60 cm door?

4. Kies een merk

Benzine
Zeer goed: Stihl en Husqvarna.
Goed: Dolmar, Echo, Jonsered (=Husqvarna), Makita (= made by Dolmar)
Redelijk: McCulloch (=budgetmerk Husqvarna)
Troep: de rest

Vrijwel alle merken hebben in het benzinesegment zowel een hobbylijn als een professionele lijn, zoals Bosch dat bijvoorbeeld ook doet voor elektrisch gereedschap. De professionele zagen zijn zwaarder uitgerust en hebben vaak ook meer vermogen en/of koppel.

Elektrisch
Zeer goed: Makita, Stihl en Husqvarna
Goed: Dolmar (=made by Makita), Jonsered, Hitachi
Redelijk: Gardena, Bosch
Troep: de rest

Nota bene: voor B-merken kun je meestal geen onderdelen krijgen!

5. Koop veiligheidskleding

De tijd dat we zonder gordels op de achterbank van de auto vervoerd werden ligt achter ons. Wat heb je nodig om veilig te kunnen zagen?

Zaagbroek
Hoeft helemaal niet duur te zijn. Bij Kox.eu of op Marktplaats kun je al slagen voor een euro of 50.

Gehoor- en gezichtsbescherming
Dat kan zijn in de vorm van losse oorkleppen met een veiligheidsbril of in de vorm van een helm met vizier en oorkleppen.

http://i39.tinypic.com/2ykazwp.png

Ik gebruik tijdens bijvoorbeeld haardhout zagen liever de losse oorkleppen en bril omdat je het in helm behoorlijk warm krijgt. In het veld uiteraard altijd de helm. Bovendien beschermt een bril beter tegen zaagsel dan een vizier.

Schoeisel
Schoenen of laarzen met stalen neuzen. Idealiter zaaglaarzen (vanaf ca. 50 euro bij Kox).

Handschoenen
Je hebt speciale handschoenen met zaagbescherming maar zelfs de pro’s gebruiken die alleen als ze met hele zware zagen werken. Gewone, goede tuinhandschoenen voldoen wat mij betreft ook.

6. Investeer in accessoires

Wat heb je behalve veiligheidskleding nog meer nodig?

Slijpgereedschap
Koop een complete set, daar zit alles al in: een ronde vijl, een vijlhouder met handvat, een platte vijl en een mal voor de dieptestellers en vaak ook nog een groefreiniger. Stihl maakt een iets duurder, maar zeer goed alternatief. Hierin zitten de twee vijlen gecombineerd in één houder.

Let erop dat je de juiste maat ronde vijl bestelt (die past bij jouw ketting). Hoe je moet slijpen kun je op YouTube vinden, dit vind ik een van de betere filmpjes.

Voor het vijlen heb je een bankschroef nodig, het kan ook wel zonder maar het resultaat is stukken minder. In het veld kun je ook een vijlbok gebruiken.

Vaak slijpen verhoogt het plezier en de veiligheid en put je machine minder uit. Feitelijk is slijpgereedschap het belangrijkse deel van de veiligheidsuitrusting!

Schoonmaakspullen
Behalve de ketting slijpen is het belangrijk de zaag na een dag zagen goed schoon te maken. Het makkelijkst werkt dit met een compressor. Ik schreef er al eerder een blog over. Heb je geen compressor kun je ook spuitbussen met perslucht kopen voor een paar euro. Het wil ook wel met borstels en kwasten, maar het resultaat is stukken minder. Ook handig is een groefreiniger; deze zit standaard in een slijpset.

Kettingolie
Of je nu elektrisch zaagt of met benzine; kettingolie heeft iedere zaag nodig. Een opkomende trend is gebruik van biologisch afbreekbare olie. Wat er niet bij verteld wordt is dat je deze olie niet in de machine mag laten zitten; doe je dit wel zal de boel gegarandeerd verstopt raken met alle gevolgen van dien. Daarom raad ik gewone (mineraal) olie aan, bijvoorbeeld AgriaLube. Olie bijvullen zonder knoeien is zo makkelijk nog niet, een trechter of een tuut helpen wel maar een snelvuller blijft toch het meest ideaal.

http://i39.tinypic.com/2m2i848.png

Benzinezagen: benzine
Voor benzinezagen heb je uiteraard brandstof nodig. Je kunt hierbij kiezen uit kant-en-klare kettingzaagbenzine of zelf een mengsel brouwen met benzine van pomp en olie. Of je nu veel of weinig zaagt, verdient de eerste optie duidelijk de voorkeur. Speciale kettingzaagbenzine (zoals Aspen of Motomix) is een stuk duurder maar dat is dan ook meteen het enige nadeel. De zaag loopt er harder op (hoger octaan), stinkt minder, minder uitlaatgassen, minder roetvorming in de carburateur en de benzine zal nooit scheiden. Het is dus geen probleem de zaag weg te zetten met brandstof in de tank. Bij zelfgemaakte mengsels zal de benzine zich gaan scheiden van de olie; de zaag zal dan niet starten.

Brandstof in de zaag gieten direct vanuit de verpakking levert onherroepelijk geknoei op. Een trechter helpt maar nog veel makkelijker is een snelvuller, er is eentje in de handel die precies op Aspen 5L tanks past.

Reserveonderdelen
Een ketting op reserve hebben is nooit een slecht idee! Bij de meeste zagen heb je ook een combisleutel nodig om de boel te monteren. Heb je een benzinezaag is het nooit een dom idee een reservebougie in je kratje te gooien.

Elektrisch verwarmen duur?

Door havana op maandag 13 januari 2014 10:49 - Reacties (38)
Categorie: -, Views: 17.010

Ik ben een fervent stoker. In onze woonkamer hebben we nu al een jaar of 6 een Dovre 350CB staan; een heerlijke houtkachel die de woonkamer en aangrenzende keuken lekker op temperatuur houdt. In de loop der jaren zijn we steeds meer gaan stoken; eerst 2 avonden per week, op het moment gewoon iedere dag. Aangezien mijn vrouw nog met zwangerschapsverlof is (en dus het grootste deel van de dag thuis is), gaat de kachel hier rond 7:00 's ochtends aan en pas uit als we naar bed gaan rond 23:00. Per jaar verstoken we zo'n 6 kuub hout (voornamelijk eiken of vergelijkbare harde houtsoorten).

Even een plaatje van Google gejat van onze Dovre:

http://www.houtkachels.com/afbeeldingen/kachels/dovre_350_cb_.jpg

Stoken heeft veel voordelen, het geeft heerlijke warmte en het is leuk om vuurtje te stoken. Het geklooi met motorzagen, bijlen en hout is een hobby van me. Je kunt natuurlijk ook gewoon gedroogd hout laten bezorgen, maar daar vind ik niks aan.

Een houtkachel heeft echter ook nadelen. Uiteraard zetten wij de CV niet aan als we stoken. Onze houtkachel heeft geen aansluiting op de CV of op een buffervat. Dat betekent dat de rest van het huis erg koud wordt. Voor onszelf is dat niet zo erg, wij slapen sowieso onverwarmd. 's Ochtends in een koude badkamer douchen is niet super comfortabel maar je went eraan.

Voor onze 2 kleine kinderen is het op koude dagen echter wel iets te spartaans. Natuurlijk, je kunt je kinderen best aanleren om met 15-16 graden te slapen maar veel kouder hoeft het van ons in hun kamertjes niet te worden. Dus: bijverwarmen. De logische keuze is dan om dat elektrisch te doen.

We zijn begonnen met een elektrisch fankacheltje van 2000 watt. Wel eentje met ingebouwde thermostaat, anders moet je 't ding steeds aan en uit zetten.

http://i39.tinypic.com/xpprvm.png

Voordeel is dat deze dingen kinderkamertjes in no time op temperatuur hebben. Nadeel is dat ze nogal wat herrie maken. We merkten dat onze kinderen er wakker van werden. Daarom hebben we sinds 2 weken twee oliegevulde radiators (ook 2000 watt) gekocht. Ze zijn iets duurder (35 euro per stuk) en ze reageren iets trager, maar ze maken geen geluid.

http://www.factoryprices.nl/images/products/58/58390/delonghi-kh771225-oliegevulde-radiator-25-kw-1-default.jpg

Alternatief

Er is een alternatief, dat we vorige winter tijdens de vorstperiode vaak gebruikten. We draaiden dan de radiatoren in de woonkamer dicht, zetten de thermostaat flink hoog (zodat de CV continu bleef draaien). Op die manier wordt de rest van het huis verwarmd. Nadeel is wel dat je boel handmatig aan en uit moet zetten.

Kosten

Nu leek het mij leuk om eens te kijken naar de kosten. Niet helemaal een eerlijke vergelijking want de CV verwarmt behalve de kinderkamers ook de gangen en de badkamer. De 2 oliegevulde radiatoren verwarmen alleen de kinderkamers. Maar goed.

Ik heb de CV precies een uur laten draaien in de bovenstaande configuratie. Het systeem was helemaal koud bij de start, dus ik kan er vanuit gaan dat de boel op volle peut draaide. Het resultaat was een gasverbruik van bijna 1,4 kuub. Bij de huidige gasprijs van 0,65 ¤ per kuub komt dat grofweg neer op ca. 0,91 ¤ per uur. De CV-ketel verbruikt daarnaast ook nog stroom, gemiddeld zo'n 60 watt/uur, ofwel 0,06 kWh. Dit brengt de totaalprijs slechts één eurocent :D hoger, dus 0,92 ¤ per uur.

De twee oliegevulde kacheltjes zijn samen goed voor 4000 watt. Eén kWh kost ongeveer 0,23 ¤, dus ¤ 0,92 per uur.

Wel een stuk duurder dus (want de elektrische kachels verwarmen alleen de kinderkamers en niet de badkamers en de gangen). Maar wel een stuk makkelijker, want de boel werkt volledig automatisch.

Eventueel zou ik in één van de kinderkamers een 2e thermostaat kunnen hangen. Een groot nadeel hiervan is echter dat we dan 's nachts steeds de CV horen aanslaan. Het is een oud beestje, die behoorlijk wat herrie maakt.

Ben benieuwd naar de reacties.

Fietsroutes op Gran Canaria

Door havana op donderdag 9 januari 2014 20:27 - Reacties (7)
Categorie: Fiets, Views: 7.007

MAKKELIJK *

Mont Léon 30 km met 500 hm [route]
Het kortst mogelijke rondje vanuit Playa del Ingles. Ideaal voor een rustdag of laatste dag. Je neemt in deze route eerst de oostkant, omdat die klim geleidelijker is en bovendien veel beter wegdek kent.

De mooie kant van de Mont Léon

http://i1255.photobucket.com/albums/hh626/havana1982/9E38D657-3BF3-43C5-B94E-AB9BD0DA68AB-5328-0000055E7360C310.jpg

Maspalomas – Puerto Mogan - Maspalomas 60 km met 1000 hm [route]
Een simpel op-en-neertje naar Puerto Mogán. De kustweg is in deze richting aanzienlijk mooier en rustiger dan richting het oosten. Onderweg kom je redelijk wat simpele hellingen tegen. Puerto Mogan is een uitstekende plek om even koffie te drinken of te lunchen. Let op: je komt een aantal korte tunneltjes tegen waar verlichting verplicht is! De wind staat meestal zo dat je op de terugweg wind tegen hebt…

De kustweg

https://lh3.googleusercontent.com/-tu0Zh1T9asE/UI53WAwgY5I/AAAAAAAAA7A/QzAebUJS4F4/s800/SAM_5842.JPG

Passo Herradura 64 km met ca. 1200 hm [route]
Bij deze route ga je eerst richting het oosten. De eerste 12 km zijn geen pretje; de weg is druk, glooiend en er staat vaak wind. Als je 's ochtends vroeg vertrekt staat er vaak veel minder wind. Eenmaal van de grote weg af kom je in een oase van rust. De pas zelf is prachtig. St. Lucia is een uitstekende plek om even te stoppen.

Uitzicht vanaf de pas San Bartelomé

http://i30.tinypic.com/10pobcm.jpg

GEMIDDELD **

Maspalomas – Soria – Maspalomas 70 km met ca. 1100 hm [route]
Een op-en-neertje naar stuwmeer bij het plaatsje Soria. De klim staat bekend onder de naam Passo Tauro (oostkant) of Presa de Salto del Perro. Je klimt helemaal door tot de weg ophoudt en vanaf dat punt keer je om en fiets je dezelfde weg terug. De eerste 25 km van deze route zijn redelijk vlak, daarna begint het serieuze werk. In het dorpje Soria zijn genoeg winkeltjes om drinken / eten te kopen.

Maspalomas – Soria – Ayacata – Maspalomas 90 km met 1800 hm [route]
Deze route lijkt op de vorige, maar in plaats van door te rijden tot voorbij het stuwmeer sla je voor het dorp linksaf. Het weggetje dat volgt bevat de nodige zeer steile haarspelden en het wegdek is niet zo best. Eenmaal boven klim je langs het meer Presa de las Niñas nog zo'n 7 km tot Ayacata. Daar begint de afdaling richting Playa del Ingles. Deze route laat je in San Bartelomé de "mini Redoute" (20%) nog even meepakken, dus wees gewaarschuwd. Route is eventueel nog uit te breiden door bij Ayacata nog verder te klimmen richting Roque Nublo of zelfs tot de top. In Ayacata bevindt zich trouwens Casa Melon; een populair café onder wielrenners.

Slingerweggetje van Soria naar de het meer

http://i1255.photobucket.com/albums/hh626/havana1982/39E01489-B9F8-487D-A180-063B86A5C470-5328-0000055C5390C935.jpg

ZWAAR ***

Maspalomas – Pico de las Nieves – Maspalomas ca. 95 km met 2400 hm [route]
De makkelijkste route die je kunt rijden vanuit Maspalomas: naar de top en terug. Goed nieuws, het asfalt is vanaf Ayacata in 2012 volledig vernieuwd. Onderweg zijn er diverse plekken waar je kunt stoppen; naast het al eerder genoemde Casa Melon zijn er ook diverse terrassen in Fataga en San Bartelomé. Houd er rekening mee dat je op de heenweg een drietal korte afdalingen voor je kiezen krijgt (die je dus op de terugweg weer moet overwinnen; vooral de derde (op de terugweg) is erg steil !).

Het uitzicht vanaf de top

http://i26.tinypic.com/6rh5c6.jpg

Het laatste knikje op de terugweg

http://img12.imageshack.us/img12/2976/img1365es.jpg

Passo Tauro (W) 97 km met 2150 hm [route]
Om deze route te rijden moet je dik 40 km (glooiende) kustweg pakken, maar het is de moeite waard. Meestal heb je wind mee en de weg is veel mooier dan in de andere richting. Vanaf Puerto Mogán begint 't omhoog te lopen, maar de echte klim begint pas een km na het dorp Mogán. Het wegdek is op moment van schrijven (2011) zeer goed tot aan het meer Presas de las Niñas. Vanaf hier is het nog zo'n 7 km klimmen naar Ayacata. Vanaf daar pak je weer de bekende route naar huis of je klimt nog even verder tot de top.

Prachtig uitzicht op de haarspelden van de westkant van de Passo Tauro

http://img694.imageshack.us/img694/4496/img1349c.jpg

Pico de las Nieves hel nummer 1: 103 km met 2700 hm [route]
De Pico de las Nieves kun je wel van een stuk of 8 kanten beklimmen. Twee beklimmingen zijn extreem zwaar en daardoor berucht en dit is er één van. Deze route is dan ook niet voor watjes. Eerst pak je een stuk saaie kustweg, waar de wind vaak op kop staat. Bij El Doctoral ga je landinwaarts. Daar begint de klim naar Aguïmes en Ingenio. In dit stuk heb je ongeveer 500 hm overbrugd. Je rijdt vervolgens Ingenio uit over de GC-120 richting La Pasadilla, waar een bar zit waar je water kunt kopen. Na Pasadilla krijg je een stuk voor je kiezen dat weinig onderdoet voor La Redoute. Eerst een kilometer van gemiddeld 14%, daarna eentje van 12% en vervolgens nog 10%. Dit alles met pieken boven de 19%. Als je denkt dat je dan klaar bent heb je het mis. Het gehele stuk naar Cazadores is vreselijk zwaar. Vlak voor Cazadores sla je linksaf de GC-130 op richting de top. Het stuk dat nu volgt is langer dan je denkt en ook zeker niet van de poes. Als klap op de vuurpijl is het wegdek vanaf Ingenio naar de top ook zeker niet fraai. Eenmaal boven ben je de koning te rijk. Op de top staat vaak een kar waar je water kunt kopen.

Het tranendal (Pico de las Nieves hel nummer 2) 125 km met 3500 hm [route]
Met recht een koninginnerit. Deze route bevat allerzwaarste beklimming op het eiland: het tranendal. In deze route overwin je drie passen; allereerst de klim naar Soria, vervolgens de Degollada de la Aldea. Daarna daal je af naar San Nicolas, waar je water moet bijvullen aangezien je voorlopig niks meer tegenkomt. Daarna beklim je een werkelijk prachtige slingerweg door een woeste kloof. Je paseert een tweetal stuwmeren waar je een steeds enkele pittige haarspelden moet overwinnen. Kort na het tweede stuwmeer volgt dan de afslag naar het verschrikkelijke Tranendal. Deze klim naar El Carrizal bevat een aantal extreem steile km's met pieken tot bijna 20%. Eigenlijk is het hele stuk naar Ayacata (12 km) lastig met percentages 9-15%.

Steile haarspelden bij de stuwmeren

http://i42.tinypic.com/6eji15.jpg